Byliny nie zimujące z gruncie

ogród kwiaty

Wiele bylin pochodzących z cieplejszych stref klimatycznych rozwija przepiękne kwiaty. Niektóre z nich można uprawiać w ogródku.  Ponieważ nie są przystosowane do niskich temperatur, jakie panują u nas zimą, przed przymrozkami trzeba je wykopać i przenieść do pomieszczeń ogrzewanych zimą. Można je przenosić do gruntu dopiero po wiosennych przymrozkach.

 

Sprekelia urodziwa

 

Sprekelia urodziwa pochodzi z Ameryki Środkowej. Na długich pędach równocześnie z długimi wąskimi liśćmi rozwijają się przepiękne, oryginalne czerwone kwiaty. Sprekelię urodziwą sadzimy na słonecznym, osłoniętym i ciepłym stanowisku, najlepiej przy południowych ścianach i murkach. Sprekelia urodziwa wymaga przepuszczalnej gleby i obfitego podlewania. Cebulki sadzimy na głębokości około dziesięciu centymetrów w kwietniu. Przy takiej głębokości sadzenia przymrozki wiosenne nie przeszkadzają w wegetacji rośliny. Cebulki wykopujemy z ziemi na jesieni, gdy liście zaczynają żółknąć. Po dokładnym oczyszczaniu z liści i ziemi cebulki przechowujemy w suchym piasku. Zimą konieczne obniżenie temperatury przechowywania poniżej dziesięciu stopni, aby na okres zimy zatrzymać wegetację. Sprekelię urodziwą rozmnażamy prze oddzielenie cebulek potomnych.

 

Elisena longipetala

 

Elisena longipetala pochodzi z Ameryki Południowej. Na prawie metrowych pędach rozwijają się białe egzotyczne kwiat częściowo przypominające storczyki. Elisenę longipetala sadzimy w maju na głębokości koło sześciu centymetrów. Podobnie jak sprekelia urodziwa elisena longipetala wymaga stanowiska słonecznego, osłoniętego na przepuszczalnej i żyznej glebie. Wskazane jest sadzenie po południowej stronie murków. Elisenę longipetala należy podlewać do jesieni. We wrześniu cebulki wykopujemy i przechowujemy w suchym i chłodnym miejscu. Elisenę longipetala rozmnażamy wegetatywnie, przy czym nie wytwarza ona dużej ilości cebulek potomnych.

 

Tygrysówka pawia

 

Tygrysówka pawia pochodzi z Meksyku. Na około półmetrowych pędach rozwijają się oryginalne, egzotycznie wyglądające kwiaty. Z jednej cebulki wyrasta kilka kwiatów kwitnących jeden za drugim. Każdy kwiat zakwita tylko na jeden dzień. Istnieje bardo wiele odmian tygrysówki pawiej o bardzo różnorodnym ubarwieniu. Wymagania glebowe i stanowiskowe są takie same jak u powyżej opisanych bylin. Cebulki sadzimy na głębokości około dziesięciu centymetrów po zimnych ogrodnikach czyli pod koniec maja. Tygrysówka pawia wymaga intensywnego podlewania i nawożenia. W październiku ostrożnie wykopujemy cebulki i starannie oczyszczamy. Nie odrywamy cebulek potomnych, jeśli same nie odpadają. Na zimę przechowujemy w temperaturze poniżej dziesięciu stopni Celsjusza najlepiej przysypane suchym piaskiem.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *