Wady i zalet kominka z płaszczem wodnym

kominek ogień

Kominek z płaszczem wodnym w założeniach ma ogrzewać cały dom i dostarczać ciepłą wodę. Teoretyczne jest to możliwe. Praktyczne jednak aby było to możliwe trzeba instalację połączoną z płaszczem wodnym kominka wyposażyć w niezbędne urządzenia. Kominek z płaszczem wodnym jako kocioł opalany paliwem stałym jest kotłem niewyłączalnym. Oznacza to tylko tyle i aż tyle, że do płaszcza wodnego będzie dostarczane ciepło dopóki nie wypali się drewno znajdujące się w palenisku kominka. Jeśli tego ciepła nie odprowadzimy to temperatura wody w płaszczu wodnym będzie rosła i będzie rosła jej objętość w wyniku rozszerzalności cieplnej. Istnieją trzy rozwiązania tego problemu.

 

Instalacja otwarta z otwartym naczyniem wyrównawczym

 

Jest to tradycyjne sposób budowy instalacji CO z kotłem na paliwo stałe. Minimum metra nad najwyższym grzejnikiem w instalacji znajduje się zbiornik wyrównawczy otwarty połączony z instalacja rurą o przekroju minimum dwadzieścia pięć milimetrów. Zbiornik gromadzi nadmiar wody związany z rozszerzalnością cieplną. Po napełnieniu zbiornika dalszy nadmiar przelewa się przez otwór spustowy. Zbiornik jest otwarty i temperatura w płaszczu wodnym nie może przekroczyć stu stopni Celsjusza. Przy temperaturze stu stopni Celsjusza woda w płaszczu wodnym zaczyna wrzeć i para uchodzi przez otwór spustowy naczynia zbiorczego. Nie jest to może najpiękniejsze rozwiązanie, ale cała instalacja jest bezpieczna.

 

Instalacja zamknięta z rurą schładzającą

 

Jeśli płaszcz wodny połączony jest z instalacją zamkniętą, to wzrost temperatury w instalacji zwiększa także ciśnienie w instalacji CO.  Wprawdzie instalacja zamknięta CO jest wyposażona w zawór bezpieczeństwa, to jednak zawór bezpieczeństwa jako zawór maksymalny upuści tylko nadmiar wody i nie dopuści do nadmiernego wzrostu ciśnienia. Zawór bezpieczeństwa nie zapobiegnie dalszemu wzrostowi temperatur. Ponieważ ciśnienie w instalacji jest wyraźnie wyższe od ciśnienia atmosferycznego, to temperatura wrzenia wody także będzie wyraźnie wyższa od stu stopni Celsjusza. Do płaszcza wodnego można podłączyć rurę schładzającą połączoną zaworem termostatycznym z instalacja wodociągową. Po przekroczeniu temperatury na jaką jest nastawiony zawór termostatyczny, zawór termostatyczny otwiera się i zimna woda z instalacji wodociągowej odbiera ciepła z płaszcza wodnego i obniża temperaturę. Gorąca woda z rury schładzającej musi być gdzieś odprowadzona, najprościej do kanalizacji.

 

Instalacja zamknięta ze zbiornikiem akumulującym

 

Drugim rozwiązaniem problemu nadmiernego wzrostu temperatury jest podłączenie do instalacji CO zbiornika do akumulacji ciepła. Aby zbiornik mógł zabezpieczyć skutecznie instalację CO przed nadmiernym wzrostem temperatury musi minimalną pojemności czterdziestu litrów na każdy kilowat mocy nominale kominka. Zbiornik akumulacyjny jest połączony z instalacją CO zaworem termostatycznym. Normalnie zawór termostatyczny jest zamknięty i w zbiorniku akumulacyjnym woda jest zimna. Zbiornik akumulacyjny tym się różni od rury schładzającej, że ciepło zakumulowane w zbiorniku można z powrotem wprowadzić do instalacji CO.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *